คนแก่เล่นกีฬา baseball & softball

ใส่ความเห็น

ส.ว.หรือสูงวัย ยังอยากเล่นกีฬาระดับแข่งขัน มีอะไรที่ควรนึกถึง

1.ปัญหาสุขภาพ ท่านมีโรคประจำตัวอะไรหรือไม่ โรคบางอย่างอาจเป็นอันตรายต่อการเล่นกีฬาตั้งแต่เล็กน้อยไปจนถึงเสียชีวิตได้ เช่น ความดัน หรือหัวใจ ฯลฯ ที่เกิดใด้ในระดับโป้งเดียวจอดคาสนาม หรือหลังออกกำลังกายอย่างหนัก

2.การเตรียมร่างกายให้พร้อมเสมอ ระดับแข่งขันหากไม่เคยซ้อมมาก่อนแต่อยากจะเฟี้ยวเหมือนตอนหนุ่มๆ ก็มีโอกาสจะได้หาหมอทางกระดูก กล้ามเนื้อและข้อ ได้ง่ายๆอย่างแน่นอน อย่าคิดว่าตนเองนั้นเจ๋งเหมือนเมื่อยี่สิบปีก่อน

3.การยืด-เหยียดกล้ามเนื้อ ก่อนและหลังแข่งขันนี่คือสิ่งสำคัญที่สุดกว่าการฟิตซ้อมมาเป็นอย่างดี ควรให้เวลาสัก 15-30 นาที ตอนหนุ่มแน่นท่านอาจละเลยแล้วไม่เป็นไรแต่เมื่อสูงวัย หากไม่ทำหรือไม่ใช้เวลาอย่างเพียงพอ ก็มีโอกาสบาดเจ็บได้ทั้งระหว่างและหลังจากแข่งกีฬา ทั้งจะช่วยลดโอกาสการเป็นตะคริวได้ด้วย บอกไปก็ไม่ค่อยจะเชื่อ ต้องให้โดนกับตัวเองจึงจะรู้สึก..

4.รู้จักตัวเอง อย่าลืมว่าท่านอายุมากแล้ว การเล่นบางอย่างแม้ใจจะเอาด้วยแต่ร่างกายบอกกูไม่ไหวแล้ว..ววว  แม้จะซ้อมมาเป็นอย่างดีก็ตาม พอท่านอายุมากขึ้นร่างกายก็มีข้อจำกัดบางประการ หากเล่นท่ายาก เสี่ยง หรือทุ่มเทมากไป ล้วนแล้วแต่ทำให้บาดเจ็บได้ง่ายกว่าทั้งสิ้น และพอเจ็บแล้วก็จะหายช้ากว่าเสียด้วย อย่าลืมว่าปฏิกริยาตอบสนอง ความแข็งแรงและอดทนของกล้ามเนื้อท่านลดลงไปมากแล้ว ทนต่อการใช้งานอย่างหนักไม่ได้เท่าเดิม ควรถนอมแรงและท่ายากไว้ทำกิจกรรมอื่นๆที่เหมาะสมน่าจะดีกว่านะ ^^”

และทั้งนี้อย่าลืมข้อปฎิบัติตนเหมือนเดิมของนักกีฬาที่ต้องเลือกอาหารที่มีประโยชน์ พักผ่อนให้เพียงพอ อาหารมื้อก่อนแข่งควรย่อยง่ายและให้พลังงานได้ดี ลดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ลงบ้าง จะให้งดเลยคงแข่งไม่สนุกหรอก บุหรี่นี่ตัวร้ายกาจเลิกเถอะครับเพื่อคนที่คุณรัก และก็สำคัญที่สุดดื่มน้ำสะอาดให้เพียงพอโดยเฉพาะวันที่อากาศร้อนทั้งก่อน ระหว่าง-หลังเล่นกีฬา

โลกกีฬาของคนสูงวัยในระดับมืออาชีพนั้นโหดร้าย กีฬาบางอย่างแค่เกิน 25 ก็ถือว่าแก่แล้ว บางอย่าง 30 ยังพอไหว ส่วน 40+ นี่ ก็พอจะมีให้เห็นในกีฬาซอฟท์บอล-เบสบอลได้ แต่อย่างนั้นก็ตาม MLB อายุที่โปรส่วนมากจะเข็นกันไหวก็แค่ 40 กลางๆเท่านั้น ตัวอย่างเช่น Dereck Jeter ผู้เล่น SS ของ Yankees ที่เป็น Idol ให้รุ่นหลานหลายคนก็จะอำลาสนามเมื่อจบฤดูกาลนี้ 2014

ฝากไว้เพื่อแบ่งปันประสบการณ์หรือรุ่นหลังที่จะก้าวตามมาอย่างกล้าๆกลัวๆ ตอนเราอายุ 20 เราคิดว่ากูเจ๋งแล้ว ตอน 30 เราก็คิดว่าเจ๋งมากกว่าอีก เมื่อเกิน 40 ไป ใจเราก็ยังคิดว่าไหวยู้ แต่ร่างกายมันไม่ใช่ของเรานี่ฮะ มันก็ต้องเสื่อม-ดับไปตามเวลา อยากเล่นอยากสนุก ก็ต้องดูแลให้มันพอใช้การได้ ส่วน 50 หากผู้เขียนมีโอกาสได้ไปถึงหลักนั้นโดยไม่ลาไปไหนเสียก่อนก็จะนำประสบการณ์มาแบ่งปันให้ฟัง

เล่นกีฬานั้นเลือกเล่นให้เหมาะสมได้ตามวัย ก็ได้ทั้งความสุขและคุณภาพชีวิต
ลุงแก่แล้ว…ลุงขอก่อนนะ.. ^^

“Old Soldiers Never Die,They Just Fade Away..”
(D. Macarthur)

10270447_511745605592125_7502165289113189955_n (1)

*ภาพจาก KTBA

Nelson Mandela on film

ใส่ความเห็น

วันว่างระหว่างช่วงยึดอำนาจ ’57  มีโอกาสได้ดูภาพยนตร์ดีๆที่นำมาออกอากาศทางช่อง Thai PBS เกี่ยวกับอัตชีวประวัติช่วงหนึ่งของรัฐบุรุษอดีตผู้นำยิ่งใหญ่ตลอดกาลของแอฟริกาใต้ (แสดงนำโดยมอร์แกน ฟรีแมน ควบคุมการสร้างโดย คลินท์ อีสต์วูด บิ้กเนมฮอลลีวู้ดทั้งสองเลย)

nelson-mandela-11-660

เรื่องเริ่มต้นเมื่อแมนเดลาได้รับปล่อยตัวจากคุกในปี1990 คงทราบนะครับว่าประเทศนี้มีนโยบายกีดกัน-เหยียดผิวมาอย่างยาวนานและแมนเดลาก็เป็นนักสู้เพื่อสิทธิเสรีภาพก็ต้องโดนหละสิ ท่ามกลางความขัดแย้งทั้งการเหยียดสีผิวและเศรษฐกิจตกต่ำเขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิปดีในปี 2004

แก่นของเรื่องเล่าถึงทีมรักบี้ กีฬาประจำชาติจากประเทศอังกฤษเจ้าอาณานิคมที่นำมาเผยแพร่และเป็นกีฬาที่ค่อนข้างจะจำกัดให้คนผิวขาวเท่านั้น แต่ฝีมือของชาติแอฟริกาใต้ที่จะเป็นเจ้าภาพรักบี้ชิงแชมป์โลกในปี 2005 ดูเหมือนจะห่างชั้น แม้แต่ทีมชาติตนเองลงแข่งก็ไม่ได้รับความสนใจจากชนผิวสีในประเทศ ซ้ำยังเชียร์ทีมตรงข้ามที่แข่งกับประเทศตัวเอง แน่หละก็เขาโดนทั้งกีดกันดูถูกเหยียดหยามจนไม่เหลือให้ภูมิใจในความเป็นชาติแม้แต่น้อย

แมนเดลาใช้ปัญญานำปัญหาแก้การเมือง ไม่ใช้ความเกลียดหรืออยากล้างแค้นของชนผิวสีกลับมาแก้แค้น เขาถือว่าตนเองมาทำงานให้ประเทศและใช้โอกาสที่แอฟริกาใต้จะเป็นเจ้าภาพนี้เอง สื่อถึงความสามัคคีของคนในชาติเพราะจะเป็นโอกาสเดียวที่ทั่วโลกจะได้จับตามาที่ประเทศตนเอง เขาไม่ต้องการให้เปลี่ยนชื่อทีม Springbok ที่มีสัญญลักษณ์บ่งบอกถึงการแบ่งชนชั้น-เหยียดผิว เพราะหากทำอย่างนี้ก็จะเป็นการสร้างความไม่พอใจให้กับคนผิวขาวซึ่งเป็นพลเมืองที่กุมอำนาจในสังคมและ เศรษฐกิจ นี่คือการใช้ปัญญาแก้ไขปัญหาและพยายามเปลี่ยนศัตรูให้เป็นมิตร

มีการเชิญกัปตันทีม (แสดงโดย แมท เดมอน) เข้าทำเนียบประธานาธิปดี ด้วยบทสนทนาง่ายๆ ซึ่งฉากนี้ได้ข้อคิดมาฝากเมื่อแมนเดลาถามกัปตันทีมว่า เป็นผู้นำทีมต้องทำอย่างไรบ้าง? กัปตันตอบว่า “ก็ต้องทำตัวให้เป็นตัวอย่าง เป็นผู้นำ…ฯ”…  ท่านแมนเดลาถามต่อว่า…”ส่วนที่ยากที่สุดคงจะเป็นการสร้างแรงบันดาลใจให้ทุกคนสู้ไปสู่เป้าหมายเดียวกันจนสำเร็จสินะ..?” สิ่งนี้สามารถเปลี่ยนแปลงและดลใจให้กัปตันทีมผู้นี้ส่งสารต่อไปยังลูกทีมตนเอง (ซึ่งส่วนใหญ่ก็ยังมีทัศนคติเหยียดผิว) แมนเดลายังให้เพิ่มโปรแกรมพิเศษนักรักบี้ชุดนี้ออกไปสอนรักบี้ให้กับเด็กๆผิวสีในชุมชน นี่ถือว่าเป็นกุศโลบายที่ลึกซึ้งมาก เพราะเป็นการสร้างแฟนคลับ ปลุกกระแสให้ทีมรักบี้ประเทศตัวเอง และสร้าง Idol ให้เด็กๆ

INVICTUS-MORGAN-FREEMAN

Springbok จากที่ไม่ค่อยจะมีคนเชียร์ กลับกลายเป็นทีมที่ทุกคนในประเทศจดจ่อรอชมถ่ายทอดการแข่งขัน ชนะเข้ารอบจนมาถึง Final ที่เป็น Climax ของเรื่อง ต้องแข่งกับทีม All Black นิวซีแลนด์ที่โคตรเก่ง เหมือนฟ้าจะกำหนดโชคชะตามาแล้ว Springbok ชนะ All black ไปแบบต่อเวลา 12-9 ได้เป็นแชมป์โลกปี 2005 ป้าดวะ….!!! กัปตันทีมขอบคุณประชาชนทั้งประเทศที่ส่งแรงใจมาเชียร์ออกอากาศ ทั้งยังขอบคุณแมนเดลาที่สร้างแรงบันดาลใจจนมาถึงวันนี้

ดูหนังสลับประกาศ คสช. อินกับบทบาทจนนึกว่า มอร์แกน ฟรีแมน เป็นแมนเดลาตัวจริง จนต้องไปค้นประวัติ-ภาพมาเปรียบเทียบ ท่านแมนเดลาถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 ธ.ค.2556 (1918-2013) ปีที่แล้วนี่เอง ท่านนับเป็นตัวอย่างของผู้นำที่ต่อสู้เรียกร้องอย่างสันติ ยอมกฎเกณฑ์ต่างๆที่รัฐกำหนด ยอมติดคุกถึง 27 ปี  ใช้เวลาในคุกศึกษาปรัชญา กวี อ่านหนังสือของคนผิวขาว เรียกได้ว่าอยากชนะต้องศึกษาคู่แข่ง กว่าจะได้ออกจากคุกตอนอายุ 71 !!! เรียกว่าติดคุกจนแก่ แม้รัฐยอมปล่อยตัวก็คิดว่าคงหมดสภาพแล้วนะนั่น

sp bok

ผู้นำที่ใช้ปัญญา ไม่ใช้ความเกลียดชังในการแก้ปัญหา ใช้ความเข้าใจ เปิดใจ และให้อภัย มองทะลุ ลึกซึ้ง และใช้กีฬานำการเมืองสร้างความสมานฉันท์ให้คนในประเทศอย่างชาญฉลาด นี่คือชัยชนะที่แท้จริงของคนทั้งชาติ ไทยพีบีเอสนำเสนอภาพยนตร์เรื่องนี้อย่างถูกเวลาเจ๋งเป้ง ดูแล้วสะอึก คิดถึงการเมืองประเทศตัวเอง ดูแล้วอีกนานกว่าจะข้ามผ่านช่วงเวลาที่ยากแสนสาหัสนี้
นักการเมืองไทยก็มีอยู่หลายท่านทั้งซื้อทีมฟุตบอลต่างประเทศ หรือบริหารสโมสรฟุตบอลอาชีพในไทย …น่าคิดเหมือนกันนะ ฮาๆ

อยู่ดีๆคิดจะเป็นคอมเมนเตเตอร์วิจารณ์หนังเสียแล้วหรือครับ ปล่าวๆ ผมเล่าเรื่องข้อคิดกีฬาจากภาพยนตร์

Never Give Up 34

 

 

ก้าวแรก First Step To Others..

ใส่ความเห็น

10274129_10203863506059138_7886238204200325165_n 10364055_10203863509019212_5342797983470987104_n 10371444_10203868276418394_4385201482565027821_n 10373992_10203868283058560_1595867924015981082_n 10384233_10203868280058485_145445902169724448_nใครจะไปคิดว่านักกีฬาซอฟท์บอลบ้านเราจะมีโอกาสไปแข่งลีกหรือทัวร์นาเมนท์ต่างประเทศ แบบมีตั๋วมีที่พักให้ฟรี ขนาดมาเฟียอบต.บ้านเป็ดที่เล่นมายาวนานจะโกอินเตอร์ยังต้องมีจ่ายตังค์ค่าไปบ้างละเอ้า..าา
4 สาว จากไทยแลนด์ ประกอบด้วย นางสาวธนพรรณ สายสุด (น้องบุ๋ม) ม.รามคำแหง, นางสาวกันทรากร จิตต์เสรี (น้องอีฟ) พนักงานตรวจสอบบัญชี จูเนียร์ บริษัท เอ็น พี เอส สยาม สอบ บัญชี, นางสาวพินิจ ลีอุดม (ครูหยวน) ข้าราชการครู โรงเรียนระยองวิทยาคม และนางสาววราภรณ์ คนยืน (ป้ามด) พนักงานราชการ สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ ซึ่งถือว่าเป็นสุดยอดฝีมือแถวหน้าของเมืองไทย ได้รับเกียรติเชิญให้เข้าร่วมการแข่งขัน Summer grand slam 8 cebuana lhuillier -Asaphil Softball invitational 2014 May 12-18 2014 Marikina City ณ ประทศฟิลิปปินส์ ที่มีทีมเข้าร่วมเกือบ 40 ทีม ใน 4 ถ้วย

มาดูถ้วยระดับ WOMEN’S OPEN DIVISION กันทั้งหมด 7 ทีม

1) Adamson University 1 (ADAM B) 2) Adamson University 2 (ADAM A) 3) National University (NU) 4) University of the Philippines (UTP) 5) Singapore Women’s Team 6) Rizal Technological University (RTU) 7) Chikara of Brunei

4 สาวของเราเล่นอยู่ทีมเดียวกันคือ Chikara of Brunei ซึ่งชื่อก็บอกว่าเป็มทีมมาจากบรูไน  ทีมนี้องค์หญิงของบรูไนก็ทรงร่วมทีมด้วย แต่รายการนี้ท่านไม่ได้เสด็จมาด้วย Chikara เป็นการรวมตัวของผู้เล่นเก่าๆ ของทีมชาติซอฟท์บอลที่มาจากฟิลิปินส์ซึ่งมาทำงานที่บรูไน แต่ยังขาดตัวผู้เล่นในบางตำแหน่งอยู่บ้างเพราะทีมมีผู้เล่นหลักๆอยู่ประมาณหกคน จึงเชิญซอฟท์บอลสาวไทยให้ไปร่วมแจม นอกจากนั้นมีพิทเชอร์และแคทเชอร์จากเกาหลีใต้เข้าร่วมทีมด้วย และตัวแทนจากบรูไนด้วยอีกสองคน นั่นไงยังกะทีมสหประชาชาติ ส่วนเขาไปกันได้ยังไง ก็พอจะเดาได้ว่าโลกเรามันเล็กลงด้วยการสื่อสาร ทั้ง LINE Fackbook ล้วนทำให้ทุกคนเป็นเพื่อนกันได้ยามมีโอกาสไปแข่งต่างประเทศก็จะได้เพื่อนใหม่มาทุกครั้ง ส่วนทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันอื่นๆจะเป็นทีมระดับมหาวิทยาลัยของฟิลิปปินส์ บ้างก็มีผู้เล่นอดีตทีมชาติอยู่ด้วยทีมละสองสามคน และผู้เล่นส่วนมากในทัวร์นาเมนท์นี้จะมีผลงานจากชุดแชมป์ซีเกมส์ ณ เมืองปาเล็มบังที่อินโดที่ผ่านมา อันว่าไปเล่นถึงตากาล้อกนี่ไม่ต้องสืบว่าท่านได้ไปอยู่ ณ ดินแดนเมืองหลวงซอฟท์บอลแห่งอาเซียน ของแท้ครับท่าน

ผลการแข่งขันรอบแรก แบบพบกันหมด จัดลำดับคะแนน 1-4 เข้ารอบ

เกมแรก ADAMSON B  3-0 CHIKARA 

เกมสอง ADAMSON A  9-11 CHIKARA 

เกมสาม RTU 2-4 CHIKARA 

เกมสี่ NU vs  CHIKARA : ผล CHIKARA ชนะ  #ป้ามดจำสกอร์ไม่ได้

เกมห้า UTP vs CHIKARA : ผล CHIKARA ชนะ #จำสกอร์ไม่ได้

เกมหก Singapore 2-5 CHIKARA 

Semifinal ที่1 เจอ ที่ 2, ที่ 3 เจอ ที่ 4  (อันดับ1) ADAMSON  B 2-4 CHIKARA (อันดับ2) และทีมเดียวกันนี้ก็ได้กลบมาพบกันอีกในรอบ Fianl ADAMSON B 2-6  CHIKARA

ทีมที่สาวไทยได้ร่วมเล่นอยู่ได้แชมป์รายการนี้นะครับ ปรบมือ….อออออออออ ป้ามดสายข่าวของเรารายงานมาว่าผลงานโดยรวมของทุกคนอยู่ในเกณฑ์ดีมาก นับว่าสร้างชื่อเสียงให้กับนักกีฬาของประเทศเราได้ไม่อายใคร นอกจากนี้ป้ามดยังไว้ลายซัด HR ได้เป็นครั้งแรกในชีวิตเสียด้วย !!
ป้ามดได้ฝากข้อคิดไว้กับน้องๆอย่างน่าสนใจ โดยเฉพาะเรื่องการฝึกซ้อมตี หากบ้านเรายังไม่ปรับวงตีให้สั้น-เร็ว และซ้อมให้มากแล้ว เมื่อไปแข่งระดับนานาชาตินั้นวงแบบเต็มๆ ลากยาวๆ กว้างๆ นั้นไม่มีโอกาสตีโดนอย่างแน่นอน
และนี่คือข้อคิดที่ป้ามดอยากจะฝากบอก…

“ฝากถึงน้องๆที่กำลังเล่นซอฟท์บอลกันอยู่ อยากให้ตั้งใจฝึกซ้อม ขยันๆ เชื่อฟังคำสั่งสอนและอยู่ในกฎระเบียบของทีม #รับรองอนาคตไกล ถึงแม้บางครั้งอาจจะเหนื่อยจากการซ้อม เดินแทบจะก้าวขาไม่ออก แต่ถ้าลองเราได้ฝึกหนักมาแล้ว มันก็จะทำให้สิ่งต่างๆเหล่านั้นมันติดตัวเราไปตลอด น้องๆ อนาคตก็ยังอีกไกล ยังทำประโยชน์ให้ประเทศชาติได้อีกเยอะ เราไม่จำเป็นต้องทิ้งการเรียน แต่ถ้ารักที่จะเล่นต้องขยันและแบ่งเวลาให้เป็น เพราะจากประสบการณ์ของพวกรุ่นพี่ๆ ที่เคยเล่นกีฬา ทำงาน เรียนและซ้อมไปด้วย มันเหนื่อยแต่มันก็สอนให้เรารู้จักคำว่าอดทน มันจะรู้สึกดีแค่ไหนถ้าวันนึงคุณได้เป็นตัวแทนทีมชาติไทยได้ไปยืนและเล่นในต่างประเทศ โดยที่มีธงชาติติดหน้าอก ได้ยินเพลงชาติไทยในต่างประเทศ #ถึงคนอื่นจะภูมิใจมากแค่ไหน แต่ตัวคุณเองเท่านั้นที่สัมผัสความรู้สึกทั้งหมดได้ เราเองก็ต้องเตรียมพร้อมอยู่เสมอๆ….”  นี่ copy มาทั้งหมดแบบไม่มีตัดต่อครับ

นี่คือก้าวแรกของนักกีฬาซอฟท์บอลหญิงไทย ที่น่าจะกล่าวได้ว่าเดินก้าวแรกในการเล่นกึ่งอาชีพ แม้จะเป็นเพียงได้บินฟรี โรงแรมฟรี มี pocket money เป็นรางวัลอาจจะไม่มากทำให้รวยได้ แต่ก็นับว่าเป็นรางวัลชีวิตให้กับความที่ทุ่มเทพยายามฝึกซ้อมอย่างเต็มที่กว่าจะมาถึงตรงนี้ได้ บางคนทั้งเรียนทั้งทำงาน มีภาระหน้าที่มากกว่าปกติ การที่สถาบันหรือหน่วยงานใดเข้าใจและสนับสนุนนับว่าน่าชื่นชม  เป็นการช่วยสร้าง Idol ให้เด็กๆรุ่นหลังเดินตามอย่างมีจุดหมายที่ชัดเจนกว่าเดิม

ในวงการเล็กๆหากเรารู้จักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ไม่เอารัดเอาเปรียบกัน มีอะไรก็ช่วยเหลือกัน มีอะไรก็นำมาบอกๆกัน พี่น้องผองเพื่อน ทุกคนมีส่วนร่วม ก็ย่อมเป็นวงการเล็กๆที่มีคุณภาพ

 ปรบมือและยกย่องน้องๆทั้ง 4 และท่านผู้มีส่วนสนับสนุน อีกครั้ง ตรงนี้ ….CHEERS!!!
Never Give Up #34
“พรสวรรค์ไม่มีความหมาย หากปราศจากการฝึกฝน”
**ภาพ-ข้อมูล จากป้ามด ปาร์ค ยอง กุ่ย

Run for Life

ใส่ความเห็น

น้องหลายคนหรือแม้แต่คนที่เล่นซอฟท์บอล-เบสบอลมานานแล้วก็ตาม มักจะละเลยพื้นฐานที่สำคัญที่สุดของกีฬานี้ไปนั่นคือ”การวิ่ง” เมื่อถึงสนามก็หมุนแขน หมุนขา บิดเอว ยักไหล่ ทำท่าเท่ห์ๆว่ากุเก๋าพอแล้วก็หยิบลูกหยิบโกลฟไปขว้างบอลทันที 99.99% จากการสำรวจแบบเดาสุ่มของสถาบันวิจัยมาเฟียอบต.บ้านเป็ด กล่าวไว้

gent

มาดูเหตุผลกันว่าทำไมเราควรต้องซ้อม “วิ่ง”

1.การวิ่งวอร์มเบาๆสัก 2-3 รอบสนาม เป็นการอบอุ่นร่างกาย ทำให้กล้ามเนื้อพร้อมใช้งานในการฝึกซ้อมหรือแข่งขัน ช่วยลดการบาดเจ็บ ลดโอกาสเป็นตะคริว นอกจากนี้การวิ่ง 20-30 นาที นับเป็นการออกกำลังกายแบบแอโรบิค ที่ช่วยระบบหมุนเวียนเลือด-หัวใจ ทำให้เล่นกีฬาได้อดทน (Endurance) ที่เรียกว่า”อึด” นั่นเอง และก็ช่วยให้ท่านชายอึดกับทุกเรื่องด้วยนะคับ  :) อ่านการ์ตูนญี่ปุ่นทุกเรื่องพระเอกที่เป็นพิทเชอร์เค้ายังวิ่งหลังซ้อมตั้งหลายกิโลเมตร วิ่งเหอะ เชื่อผม..มม
2.การวิ่งแบบสปีดเบส สปีดเบสสอง สปีดเบสสาม สปีดโฮม หรือโปรแกรมการวิ่งแบบ 50 ม.-100 ม. ช่วยให้กล้ามเนื้อของท่านแข็งแรง (Strenght) อันนี้ใกล้เคียงกับคำว่าอึดแต่เรียกว่า”ความถึก” วิ่งแบบนี้เป็นการออกกำลังแบบแอนแอโรบิคหรือไม่ใช่ออกซิเจนนั่นเอง เมื่อกล้ามเนื้อขาของท่านแข็งแรง ก็มีพลังทึ่จะวิ่งออกสตาร์ทได้อย่างรวดเร็วไปถึงเบสต่างๆได้เร็วกว่า เชื่อเถิดว่าเศษเสี้ยววินาทีที่ท่านวิ่งได้เร็วขึ้นส่งผลกับ safe หรือ out อย่างเฉียดฉิวได้แน่นอน วิ่งเหอะ เชื่อผม..มม

3.การวิ่งแบบสเตปรูปแบบต่างๆ  ช่วยให้ท่านมีความคล่องตัว (Agility) หรือที่เรียกว่าความพลิ้ว เรียกแรงระเบิดจากกล้ามเนื้อขาได้อย่างทันใจ ขว้างลูกพลิกตัวได้เร็วกว่าในทุกท่วงท่าลีลา อยากกระโดดขว้างท่าไหนก็ทำได้ เฉกเช่นผู้เล่น MLB ตำแหน่ง Infielder เทพๆหลายคน วิ่งเหอะ.. เชื่อผม..มม

do

โปรแกรมการฝึกซ้อมของกีฬาต่างๆ มักเริ่มต้นด้วยการวิ่งก่อนเสมอ ไม่ว่าทีมชาติหรือระดับอาชีพของประเทศไหนๆ ก็ต้องฝึกซ้อมวิ่งในรูปแบบต่างๆอย่างมากมายไม่เว้นพี่ไทยแลนด์ แต่นักกีฬาบางคนในบ้านเราเก่งกว่านั้นมากมักจะมีคำตอบรอไว้เสมอว่า “กุไม่ได้ไปแข่งวิ่งโอลิมปิคนะโหว้ย..ยย..ฯ”

ประสบการณ์ตรงจากการแข่งขันกับทีมต่างประเทศ ไม่ว่าไต้หวัน ญี่ปุ่น ก็ตาม เมื่อเขาตีลูกเข้าสนามเขาจะวิ่งอย่างเร็วจี๋ไปที่เบส 1 ทันทีไม่ว่าจะตีดีหรือแย่ขนาดไหน และการวิ่งไปยังเบสแบบกัดไม่ปล่อยนี้เองที่ทำให้จังหวะการเล่นของทีมรับผิดพลาดได้ เนื่องจากประมาทหรือหลุดแม้แต่เพียงนิดเดียวก็จะทำให้เสียเบส และอาจจะเสียมากกว่า 1 เบส จากคนวิ่งที่ฉลาดๆ และเมื่อมองที่เกมรับของเขาก็สวยเนียนตา แข็งแรง พลิ้วไหว เชื่อเถิดครับ เขาไม่ได้ฝึกเดินมาแข่งแน่แต่เขา”ต้องซ้อมวิ่ง” ครับ

เบสซอฟท์บอล-เบสบอลนั้นต้องใช้การวิ่งทุกลักษณะที่กล่าวมา และการวิ่งก็ยังมีประโยชน์ต่อร่างกาย ต่อตัวท่าน ต่อทีม ต่อประเทศได้อย่างมากมาย และเป็นสุดยอดพื้นฐานในการฝึกซ้อมให้ฐานล่างดี หากสิ่งนี้ดีจะพัฒนาอะไรต่อให้ดีเลิศก็ทำได้ง่ายกว่า ท่านอยากจะเป็นนักกีฬาธรรมดาๆ ,นักกีฬาเก๋าๆ โก้ๆ ตูไม่อยากวิ่งใครจะทำไม หรืออยากเป็นนักกีฬาที่เก่งกว่า อยากจะพัฒนาตัวเองเสมอ ก็ได้โปรดรับไว้พิจารณา ลงมาสนามซ้อม ให้วิ่งเหอะ..เชื่อผม…มม

tam

Perfect Practice Makes Perfect #34
อ่านแล้วก็อย่าเชื่อมาก คนเขียนเป็นเพียงมาเฟียอบต.บ้านเป็ด จบ ศศบ.ภูมิศาสตร์เด้อคับ

*นายแบบ น้องเจ้น น้องโด (เบสบอลทีมชาติไทย) และน้องตั้ม (โค้ชเบสบอลทีมชาติไทย)

Thai-Feng Cup, Taiwan-Thai Business Association May 11,2014

ใส่ความเห็น

สมาคมนักธุรกิจไต้หวัน-ไทย จัดการแข่งขัน Thai-Feng Cup เป็นรายการแข่งขันเล็กๆวันเดียวจบ นอกจากนี้ยังจัดการแข่งขัน T-ball สำหรับเด็กด้วย

ซึ่งการแข่ง T-ball นี้ เป็นกีฬาเริ่มต้นสำหรับเด็กที่สนุก พื้นฐานสู่เบสบอล มีความปลอดภัยและยังเหมาะสำหรับคนทุกวัย

การแข่งขันสนุกสนาน อาหาร เครื่องดื่มฟรี ใครไม่เคยเห็นกล่องข้าวน้อยไต้หวันฆ่าแม่มาลองกิน กล่องเดียวอยู่

S__196612

ทีม Orions ที่รวบรวมผู้เล่นคนไทยไว้ค่อนทีม คว้าแชมป์รายการนี้พร้อมรับถ้วยและเงินรางวัล 5,000.- บาท
อันว่าลีกไต้หวันในไทยนี้ มีกลุ่มคนไทยบุกเบิกเข้ามาร่วมแข่งกับเขาได้หลายปีแล้วเหมือนกัน ซึ่งสมาคมฯไต้หวันเขาก็ได้ให้ความสำคัญกับสมาคมของบ้านเรา มีแข่งอะไรก็จะเชิญมาทุกครั้ง

จึงขอเชิญชวนพี่น้องผู้เล่นคนไทย หากมีโอกาส ใช้เวลายามว่าง ขวนขวายมาเล่นมาแข่ง ให้ร่างกายฟิตแอนด์เฟิร์ม หรือแม้แต่หน้าใหม่ ก็จะได้แข่งราว 30 เกม  เก็บประสบการณ์พัฒนาความสามารถตัวเองได้ แข่งที่บางพลี สนามไกลนิดนึง อยากเล่นต้องมาเอง

เห็นความตั้งใจของสมาคมฯไต้หวันในไทย เขาให้ความสำคัญกับกีฬากันตั้งแต่เด็กๆถึงผู้ใหญ่ และมีจัดแข่งไม่ว่ารายการไหนก็อยากเชิญชวนให้ทีมเข้าไปร่วมแข่งกับเขามากๆ
เมื่อมองผู้บริหารสมาคมกีฬาในประเทศหรือกลุ่มคนที่เข้าไปทำงานแล้วตั้งใจบริหารให้เกิดการเล่นกีฬาอย่างแพร่หลายได้อย่างนี้บ้างก็น่าชื่นชม ควรยกย่องว่าเป็นตัวแทนกลุ่มคนรักกีฬานั้นๆจริง เข้ามาเพื่อช่วยเผยแพร่ให้กีฬานี้มีเล่นกันสู่วงกว้าง ดีกว่ากว่าอาศัยชื่อสมาคมจัดรายการแข่งแต่อยากจะเล่นอยากจะเชิญแข่งเฉพาะพวกตัวเอง

การจะได้นักกีฬาเก่งๆให้มากขึ้นนั้นจะต้องมีการจัดแข่งให้มากพอและให้ทุกคนมีโอกาสเข้าร่วม มิเช่นนั้นตัวแทนคนเก่งของประเทศก็มาจากแค่นักกีฬากลุ่มเล็กๆ อาจไม่แปลกที่หลายชนิดกีฬายังไปได้ไม่ไกลไปมากกว่านี้ในบ้านเรา

ใจกว้างคือการเปิดกว้าง โดยไม่เลือกเขาเลือกเรา

NEVER GIVE UP 34
แฟนเป็ดอดทันกันต่อไปนะจ๊ะ..การเป็นแชมป์มันยาก

ขอโทษ ไม่เป็นไร เอาใหม่นะ ชมเชย ยิ้มไว้ (ขอบคุณ)

ใส่ความเห็น

มีอยู่ 2-3 สิ่งที่นักกีฬาซอฟท์บอล-เบสบอลควรนำไปใช้ และอาจจะใช้กับกีฬาอื่นๆได้ด้วย ก็คือ

one for all
1.”ขอโทษ” เมื่อเราเล่นผิดพลาด ทำพลาดไม่ว่ากรณีใดๆ ให้ขอโทษเสมอ ก่อนที่จะแก้ตัวว่าอย่างนั้นอย่างนี้ ไม่มีใครรู้ดีมากไปกว่าตัวเราเองว่าเราพลาดเพราะไม่มีสมาธิ ประมาท หรือมันเกิดเหตุเฉพาะหน้าจริงๆ เช่น ลมพัดลูกเปลี่ยนทิศทาง, ลูกโดนก้อนหินเล็กๆทำให้เปลี่ยนทิศทาง, เหงื่อไหลลงนิ้วพอดีทำให้ขว้างแหก ฯลฯ
การขอโทษจากใจจริงทำได้ไม่ยากเลย เป็นการแสดงว่าเราเสียใจต่อความผิดพลาดนั้น ใครๆก็เล่นพลาดกันได้ อย่านึกว่าตัวเราเก่งจนไม่มีทางผิดพลาดและไม่ยอมขอโทษใคร สิ่งนี้ถือเป็นอัตตาที่ทำลายกีฬาทีม

2.”ไม่เป็นไร-เอาใหม่นะ” แม้ว่าการเล่นผิดพลาดของเพื่อนจะส่งผลเสียต่อเกมอย่างร้ายแรง แต่สิ่งที่จะทำให้เพื่อนกลับมาสู่เกมได้ และสู้ต่อไปด้วยกันนั้น ก็คือลืมสิ่งที่เกิดขึ้นเสียเดี๋ยวนั้น สิ่งนี้ทำได้ยากกว่าขอโทษแต่เป็นสิ่งจำเป็น การให้อภัยโดยบอกเพื่อนว่า“ไม่เปนไร” พูดอะไรสักอย่างปลอบใจ เช่น มันเล่นยาก เอาใหม่ๆ หรือตบบ่าเบาๆก็เป็นการให้กำลังใจที่ดี อาจจะทำให้เพื่อนรู้สึกดีขึ้นและกลับมาสู่เกมได้ ซึ่งดีกว่าการทำหน้าบูด-ด่าเสียๆหายๆ ยิ่งจะทำให้สถานการณ์ในเกมแย่ลงกว่าเดิม ลองนึกถึงท่านเล่นพลาดย่อมต้องการใครสักคนที่เห็นใจ เข้าใจ ปลอบใจเหมือนกัน

3.ชมเชยเพื่อนร่วมทีม การบอกว่าเล่นดี ตีสวย รับสวย แม้จะเป็นการเล่นธรรมดาๆที่ดูว่าใครๆก็ทำได้ เป็นสิ่งที่ควรทำเสมอเมื่อเพื่อนทำได้ดี การชมเชยเป็นสิ่งที่ใครๆก็รู้สึกดี ท่านเองก็อยากได้รับคำชมเช่นกัน พูดไปเถอะครับ Nice Play.. Nice hit..

4.ยิ้มไว้  การยิ้มให้เพื่อนร่วมทีม ช่วยทำให้บรรยากาศในการแข่งขันลดความตึงเครียดลงได้มาก รอยยิ้มย่อมดีกว่าทำหน้าบึ้งตึงใส่กัน เมื่ออารมณ์ดีจึงลดความกดดันในการเล่นลงได้และอาจทำให้พลิกสถานการณ์แย่ๆของเกม

กีฬาทีมนั้นมันเล่นยาก แม้แต่ผู้เขียนก็ไม่สามารถทำสิ่งเหล่านี้ได้ตลอดเวลา ในการแข่งขันบางตรั้งอาจต้องมีการกระตุ้นนักกีฬาหลากหลายตามรูปแบบของเกม แต่ผู้ที่สามารถควบคุมอารมณ์ได้ดีย่อมจะเล่นได้ดีกว่า และผมเชื่อว่าการร่วมมือร่วมใจจะสามารถนำทีมผ่านความกดดันทั้งหลายในเกมจนนำไปสู่ความสำเร็จได้ มากกว่าความสามารถของใครคนหนึ่ง

ตัวอย่างใกล้ตัว : การจับบอลพลาดของกัปตันเจอราร์ดเพียงครั้งเดียว ส่งให้ลิเวอร์พูลเสียประตูให้เชลซีและอาจส่งผลให้พลาดแชมป์ EPL ในปีนี้ แต่คนที่เสียใจที่สุดคงไม่ใช่เพื่อนร่วมทีม หรือกองเชียร์ อย่างแน่นอน ในสถานการณ์แบบนี้ น้องเจิดต้องการกำลังใจอย่างมาก และ รอดเจอร์ ผจก.ทีมก็ได้ปกป้องเขาอย่างน่าชื่นชมว่า “เราคงมาอยู่ตรงนี้ไม่ได้หากปราศจากเขา…” นี่คือคำพูดปลอบใจที่เยี่ยมยอด

You Never Walk Alone
ไม่ได้ตั้งใจจะเขียนให้สอดคล้องกับแฟนหงส์ แต่ก็ลงซะอย่างนี้เบย.. (อย่าเสียใจไปครับ เราทำได้ดีมากๆแล้วในฤดูกาลนี้ และก็ยังไม่จบจริงๆสักหน่อย)

เวียตนามอินเตอร์เนชั่นแนลสโลว์พิช 2014

ใส่ความเห็น

เดินสายแข่งอย่างนี้หากได้เล่นเป็นอาชีพก็ดีสินะ 30 เม.ย.-3 พ.ค. 2557 เป็นครั้งที่ 3 ที่ได้มาแข่งที่เวียตนาม นับจากโฮจิมินห์ ไซ่ง่อน และครั้งนี้ขึ้นเหนือไปฮานอย ต่อรถบัสไปแข่งที่ Hi Phong (น่าจะอ่านว่า ไฮฟอง) ระยะทางไม่ไกลแต่ต้องนั่งรถกันซะเมื่อยถึง 4 ชม. เนื่องจากถนนหนทางที่นั่นยังไม่ดีเหมือนบ้านเรานัก

91999 92627

ทีมไต้หวันไทย Dragons ให้โอกาสผู้เล่นไทย 7 คน รวมกับผู้เล่นฝีมือดีสั่งตรงจากประเทศไต้หวัน กะว่าครั้งนี้ต้องไปทำผลงานให้ดีกว่าเดิม และก็ทำได้ดีในสองวันแรก ชนะรวด 5 เกมคือ ชนะ Tornados ไต้หวัน 7-2 , ชนะไทนานแชมป์เก่าจากไต้หวันสุดสูสี 6-4 และชนะ Buffalos เวียตนาม 11-0 วันที่สองก็ทุบไฮฟองเวียตนาม 16-1 แล้วชนะทีม Chaina Suns จากจีน 4-2 ได้เป็นอันดับ 1 ในสายเล่นรอบ Semi-final พักกินข้าว 30 นาทีกลับมาแข่งแบบเตรียมตัวไม่ทัน จึงเริ่มเกมไม่ดีพลาดหลายครั้งทำให้คะแนนตามตลอดและไม่ทันแพ้ทีม Flying fish เจ้าภาพ 3-4 แบบเกือบจะพลิกเกมได้ในอินนิ่งสุดท้าย และก็เล่นต่อชิงอันดับ 3 แพ้ Suns 5-6

เซี้ยดายครับ แพ้รันเดียวทั้งสองเกม สรุปอันดับ 1.Flying Fish เจ้าภาพ 2.Comics ไทเป 3.Chaina Suns 4.Dragons จากไทย งานเลี้ยงมีถ้วยรางวัลให้ทีมอันดับ 1-4 อันว่าได้ถ้วยกลับบ้าน นับเป็นการแข่งขันระบบสองวัน 12 ทีม สองสายพบกันหมด จัดการแข่งขันได้อย่างลงตัวแข่งกันอย่างสนุกสุดมันส์ สองวัน 7 เกม โคตระเหนื่อย ต้องตื่นตีสี่ตีห้าเพื่อเตรียมแข่งในแต่ละวัน และยังถือว่าโชคดีที่ได้ประฝีมือกับนักเบสบอลระดับโปรจากประเทศไต้หวันตัวเป็นๆ มีบางคนก็เลิกเล่นโปรนานแล้วแต่ฝีมือก็ยังสุดยอดมากๆ เทพจริง Double Play กันสวยงาม 4 ทีมสุดท้ายนี่ฝีมือสูสีกันหมด สปีดเกมการเล่นโดยเฉพาะการวิ่งขึ้นเบสนั้นความเร็วสูงมากต่างจากบ้านเราทำให้บางจังหวะเล่นผิดพลาด นี่เป็นเรื่องจำเป็นของกีฬานี้อันดับแรกว่าทำไมต้องฝึกวิ่งสปีดเบส

ทริปนี้ได้พักโรงแรมระดับหรู อาหารดีตลอดการเดินทาง และยังได้ไปเที่ยวฮาลองเบย์ สถานที่ท่องเที่ยวระดับมรดกโลก สวยสมชื่อเสียงแม้จะต้องเหนื่อยกับการนั่งรถบัสอย่างยาวนาน คืนวันสุดท้ายยังได้มาพักที่โรงแรมติดทะเลสาบประจำฮานอยวิวสุดสวยโคตร แต่ทุกที่ได้แค่ไปพักนอนแล้วเช้าก็ต้องรีบเก็บของออกจากที่พัก สี่คืนได้พัก 3 โรงแรมยังกะตลอนทัวร์

นักธุรกิจไต้หวันที่ไปลงทุนที่ประเทศต่างๆในย่านอาเซียนนี้มีความรักไคร่กลมเกลียวสามัตตีกันอย่างน่าชื่นชม จัดแข่งอะไรก็เชิญกันมาแข่ง ผลัดกันเป็นเจ้าภาพผลัดกันเลี้ยง เขามีแต่อยากจะให้ทีมมาแข่งด้วยมากขึ้นๆจะได้สนุกและยังทำให้มีคนนิยมเล่นกีฬานี้อย่างแพร่หลาย

1170660623499

S__1523736

เกร็ดเล็กน้อยจากเวียตนาม สองข้างทางยังมีที่นาปลูกข้าวเต็มสองฝั่งแทบทั้งประเทศก็ว่าได้ นั่งรถออกจากสนามบินก็ได้เห็นทุ่งนาเขียวขจี ย้อนให้นึกถึง 20-30 ปีก่อนที่ได้เห็นทุ่งนาแถวพหลโยธิน บางปะอิน รังสิต ปทุมธานี ส่วนการขับรถ ขี่มอไซค์ จักรยาน ที่นี่ก็คลาสสิคมากๆ มาสามปีก่อนก็ยังเหมือนเดิม บีบแตร เป็นเรื่องปกติ แล้วก็ขี่สวนกันไปมาแบบกะจังหวะใครจังหวะมันได้อย่างน่าประทับใจ และเวียตนามจะพัฒนาแซงเราได้ในวันหนึ่งหากนักการเมืองบ้านเรายังพาคนทะเลาะกันอยู่อย่างนี้ เอ่า..เปาสเปซโนการเมือง

ขอบคุณสปอนเซอร์การเดินทางคุณไพศาล Preston Cheng ให้ความเอื้อเฟื้ออนุเคราะห์การเดินทางไปแข่งแบบ exclusive จริงๆ ที่พักดี ข้าวฟรีมีงานเลี้ยงทุกมื้อ น้องๆนักกีฬาทั้งหมด 7 ชีวิต และเพื่อนๆชาวไต้หวันที่ได้ชวนพวกเราไป และเจ้าภาพที่ดูแลนักกีฬาอย่างดี มีโอกาส หากยังวิ่งไหวปีหน้าจะขอติดตามไปแข่งเรื่อยๆ
โลกของ Slow-pitch โดยเฉพาะการโยนแบบไม่จำกัดความสูงนั้นไม่กระจอก  มีแต่คนเล่นกันมากขึ้นๆ เล่นง่าย แต่ตีให้ดียาก คะแนนเกมสนุกๆนี่แทบจะเหมือนเบสบอลกันแล้ว คนมีฝีมือมาเล่นก็มากมาย ในวันนึงเราจะได้เห็นองค์กรหรือสมาคมสโลว์พิชแห่งประเทศไทยก็ได้

ใช้ชีวิตไปเรื่อย แข่งไปเรื่อย ไม่รวยล้น ก็พอมีความสุขได้

165548

I did it my way..
**ขณะนี้น้องๆนักกีฬาว่าที่ทีมชาติไทยกำลังเก็บตัวเพื่อเข้าร่วมแข่งขันเอเชี่ยนส์เกมส์ที่เกาหลี ปลายปีนี้ มาร่วมส่งแรงใจกันครับ

Older Entries Newer Entries

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2,697 other followers